Mijn pad deel 14 – Niet mijn advies, maar de keuzes zijn bepalend

Soms zou ik iemand door elkaar willen schudden. Niet doen, denk ik dan. Maar ik zeg het niet, en daar is een goede reden voor. Over keuzes, verantwoordelijkheid en wat er gebeurt als iemand zelf aan het roer gaat staan.

Ze wilde eigenlijk maar één ding weten. Moet ik dit doen of niet? Er was iemand nieuw in haar leven gekomen en ze kwam er zelf niet uit. Klopte dit wel? Was dit goed voor haar? Daarom belde ze.

Dat is een logische vraag om te stellen. Twijfel maakt onzeker, en als het gaat om iets wat je leven ingrijpend kan veranderen, wil je die onzekerheid graag kwijt voordat je de stap zet. Het liefst hoor je het van iemand die verder kijkt dan jij, die overziet wat jij op dat moment niet kunt overzien. Ik begrijp goed dat mensen daarmee komen.

Het antwoord was naar mijn idee duidelijk. Die persoon paste niet bij haar.

Eerst kwam er uitgebreid aandacht voor het belang van een vergelijkbare trilling tussen twee mensen. Die maakt het bijvoorbeeld voor beiden mogelijk om echt zichzelf te zijn en elkaar te begrijpen, en dat is wat een relatie ook op langere termijn overeind houdt.

Daarna werd uitgelegd hoe dat bij haar lag. Zijn trilling was een stuk lager dan de hare. In zijn geval betekende dat dat hij negatiever was ingesteld en daardoor vaak negatieve energie om zich heen had. Die beïnvloedde haar dagelijks in haar gedachten, waardoor ook haar beslissingen gekleurd werden.

Er werd ook bij gezegd dat dit niet automatisch betekent dat een relatie onmogelijk is. De keuze is altijd aan jou. Jij bepaalt zelf of je het ervoor over hebt.

Ze bedankte me hartelijk. Ze snapte het nu, zei ze. Ze wilde de relatie toch een kans geven.

Op zulke momenten leg ik de telefoon neer en zou ik iemand door elkaar willen schudden. Nee, doe dat niet!

Maar ik zeg het niet. En dat is een bewuste keus.

Een ja of een nee

Zulke vragen komen vaker langs, en ze zijn allemaal terug te voeren op hetzelfde. Er moet een besluit genomen worden en het lukt niet om de knoop door te hakken. Dat is ook waarom mensen naar een helderziende gaan, naar een waarzegger, of kaarten laten leggen. Ze hopen op een antwoord van iemand die meer weet dan zij, die in de toekomst kan kijken.

Vaak zijn het heel specifieke vraagstukken met grote gevolgen. "Als ik op dit huis bied voor dit bedrag, ben ik dan de hoogste bieder en kan ik het kopen?" Of: "Als ik nu mijn baan opzeg om zanger te worden, word ik dan beroemd?"

Uitleg erbij is welkom, hoe meer hoe beter zelfs, maar wat mensen op zo'n moment vooral willen is een duidelijk ja of nee.

Maar dat antwoord komt vanuit het licht nooit. En daar zijn goede redenen voor.

De eerste reden is dat een kort ja of nee de verantwoordelijkheid weghaalt bij degene die de vraag stelt. Juist het nemen van beslissingen en het leven met de gevolgen ervan is waar het op aarde om draait. De vrije wil van de mens hoort daarbij. Je kiest zelf, en je draagt zelf wat daaruit voortkomt.

De tweede is praktischer: de toekomst ligt niet vast. Op het moment dat je de vraag stelt, kan het best zo zijn dat jij de hoogste bieder bent. Maar vijf minuten later kan er iemand zijn die hoger biedt. En of je beroemd wordt hangt van zoveel factoren af dat daar vooraf geen antwoord op te geven is, ook niet door hen die het overzicht wel hebben. En dat is ook precies het mooie van het leven: bijna niets ligt vast en bijna alles is mogelijk.

De derde reden vind ik zelf de belangrijkste. Een duidelijk ja of nee zal je handelen beïnvloeden. Als je van tevoren al weet dat je beroemd wordt, wat is dan nog je motivatie om je er voor honderd procent voor in te zetten? Het lukt toch wel. En andersom: als je al weet dat het niet gaat lukken, waarom zou je er dan nog aan beginnen? Terwijl het een prachtig leerproces had kunnen zijn, voor jou als mens en ziel.

Daarom zei ik ook niets aan het einde van het gesprek. Misschien was het juist goed voor haar om het toch te doen. Al is het maar om achteraf geen spijt te hebben dat ze het niet geprobeerd had. Zelf doen en ervaren heeft bovendien veel meer waarde voor een leerproces dan iets theoretisch uitgelegd krijgen. Nu kan ze er iets van leren, ook al is de kans groot dat zo'n relatie stukloopt.

Wat er wel komt

Wat er in plaats van een ja of een nee komt, is wat mij betreft vaak juist waardevoller.

Zo wordt er vaak uitgelegd hoe er vanuit het licht naar een aardse situatie gekeken wordt, en dat kan verrassend verhelderend zijn. Of de voor- en nadelen van een keuze worden bijvoorbeeld op een rij gezet. Maar alles wat er aangegeven wordt is altijd bedoeld om iemand de informatie te geven waarmee hij zelf een keuze kan maken.

De volgende principes komen daarbij vaak terug. Dat we op aarde zijn om te leren, te ervaren en te groeien, en dat je daarom zoveel mogelijk moet uitproberen tijdens het leven. Dat je bij het kiezen op je gevoel afgaat en gaat voor de dingen waar je van binnenuit langdurig enthousiast over bent, niet voor een kortstondige bevlieging.

Dat je de mogelijkheden aangrijpt die als vanzelf op je pad komen, en niet altijd op safe speelt maar ook risico's durft te nemen (tot op zekere hoogte). En dat foute keuzes niet bestaan, omdat je ook van iets dat anders uitpakt dan je had verwacht altijd iets leert, al is het maar hoe het niet moet.

De kern ervan werd bijvoorbeeld wel eens zo doorgegeven:

Het hele leven bestaat uit het maken van keuzes, het leven met de gevolgen daarvan en er het beste van maken. Daarbij is het belangrijk dat je de keuzes zelf maakt en er ook zelf de verantwoordelijkheid voor neemt, ook voor de eventuele negatieve gevolgen. Steeds opnieuw maak je zelf de afweging of de voordelen opwegen tegen de nadelen. Luister naar je gevoel bij het nemen van beslissingen, maar ook in de periode erna, en trek aan de bel als je gevoel verandert. Zolang je dat doet is elke keuze die je maakt goed en onderdeel van je levenservaring.

Niet altijd wat iemand hoopt

Dat betekent wel dat het antwoord soms tegenvalt.

Iemand wilde weten waarom ze het financieel altijd zo moeilijk had. Ze hoopte op een verklaring uit een ander leven of iets dergelijks, iets wat haar overkwam en waar zij zelf niets aan kon doen. Die verklaring was er niet. Het waren haar eigen keuzes geweest die haar in die situatie hadden gebracht. Negativiteit had daar invloed op gehad, en energetisch schonen kon haar helpen om minder beïnvloed te worden, maar de kern was dat zij zelf aan het stuur had gezeten. Precies wat ze niet wilde horen.

Vaak reageren mensen daar niet positief op, maar aangeslagen of zelfs boos. Op zulke momenten denk ik wel eens: ik wou dat we altijd alleen mooie woorden zouden kunnen brengen, zoals mediums en waarzeggers dat vaak doen, zodat mensen precies krijgen wat ze willen en altijd positief reageren. Dat is veel leuker, voor mij, maar ook voor hen.

Maar zo werkt het niet. Mijn moeder zei altijd: "Zachte heelmeesters maken stinkende wonden." En dat is precies wat er hier speelt: in dit voorbeeld had zij veel meer aan deze woorden dan aan een verhaal dat om de hete brei heen draaide, en al zeker meer dan aan een fantasieverhaal dat haar een goed gevoel zou geven. Bovendien ben ik niet degene die bedenkt wat er gezegd wordt, ik geef door wat er komt. Vanuit het licht hebben ze het overzicht en weten ze precies wat goed voor iemand is, of op welke manier iets het beste gezegd kan worden zodat het werkelijk binnenkomt. Want juist dat antwoord dat ze niet wilde horen, was het antwoord waar ze iets aan had.

Het gebeurt ook dat ik later hoor dat iets heel anders is gelopen dan iemand hoopte. Dat een keuze die met alle goede intenties is gemaakt, is uitgedraaid op tegenslag. Dan gaat er in een fractie van een seconde van alles door me heen. Waarom is dat niet duidelijker gezegd? Waarom is diegene hier niet tegen beschermd? Heb ik het wel goed doorgegeven?

Dat duurt echter maar een moment. Want direct daarachteraan weet ik ook wel dat er niets verkeerd is gegaan, dit staat het systeem niet toe. Uitgebreide energetische schoning en informatie die stopt op het moment dat er negatieve beïnvloeding tussen doorkomt zorgen daarvoor. Wat er vervolgens doorgegeven wordt is precies datgene wat nodig is, daar heb ik alle vertrouwen in. Duidelijker was schijnbaar niet nodig en een waarschuwing ook niet. Daarbij is het nooit de bedoeling om keuzemogelijkheden bij mensen weg te halen. Het zijn hun keuzes die de uiteindelijke uitkomst bepalen, niet de adviezen.

De appeltaart

En soms pakken die keuzes juist heel goed uit. De eerdere voorbeelden hebben de mensen in kwestie ook geholpen, maar het leukst vind ik het als een advies leidt tot een keuze die uitpakt zoals iemand hoopte, of zelfs beter dan hij voor mogelijk had gehouden. Daar krijg ik een goed gevoel van, en de leukste reacties.

Ik denk aan een vrouw die geen keuzes durfde te maken. Ze bleef twijfelen en koos dan maar niets, net zolang tot de tijd voorbij was en de kans gemist, of tot iemand anders de beslissing voor haar had genomen. Ze ging van partner naar partner en was bij ieder van hen een totaal ander mens. Niet omdat ze zich aanpaste, maar omdat ze zelf niet wist wie ze was. Geen eigen mening, altijd meegaand in die van de ander. Ze kreeg ook nooit iets af, omdat de tijd verstreek, omdat de zin verdween, of omdat iemand tegen haar zei dat het nutteloos was.

Toen haar werd geadviseerd om bij zichzelf te rade te gaan over wat ze nou eigenlijk zelf wilde en wat ze belangrijk vond in het leven, begon het klein. Bij eten. Ook daarin had ze nooit een mening gehad. Wat anderen lekker vonden was prima, niets was echt lekker, en ze at alles, maar zonder er plezier aan te beleven. Tot ze er bewust mee aan de slag ging en werkelijk ging proeven wat ze at. En zich een mening ging vormen over wat ze wel en niet lekker vond.

Voor haar was het de appeltaart. "Nog nooit eerder heb ik geproefd hoe lekker appeltaart eigenlijk is."

Dat principe is ze daarna gaan doorvoeren op andere vlakken. Haar leven was niet langer oppervlakkig of nietszeggend. Er kwam motivatie voor terug. Zelf koken. Mooie spullen kopen. Kleding dragen waar ze blij van werd. Voor het eerst kon ze echt van het leven genieten.

Zo is er langzaam een bewustwordingsproces op gang gekomen. Ze werd zelfverzekerder, ze wist wat ze wilde, ze kwam in beweging op de momenten dat het nodig was, en ze liet de beslissingen niet langer voor zich nemen. Ze staat nu zelf aan het roer.

Zelf kiezen in plaats van je laten leiden door wat je denkt dat anderen van je vinden, is een van de dingen die tijdens consulten vaak terugkomen. Zolang anderen bepalen wat jij doet, leef je niet het leven dat van binnenuit bij je past. Daarvoor moet je bij jezelf te rade gaan, bij je onderbewuste, want juist daar ligt de informatie over waarom je hier op aarde bent, en over het pad dat je in dit leven komt bewandelen.

Voor je eigen pad

Bij de adviezen die ik doorgeef, bijvoorbeeld tijdens een consult, krijg je dus niet te horen wat je moet doen. Wat je wel kunt krijgen zijn de mogelijkheden, de gevolgen die daaraan kunnen hangen en informatie waar je zelf wellicht geen zicht op hebt. Wat je daarmee doet, is aan jou.

Wil je die stap zelf kunnen zetten, dan is de groepscursus de plek om te beginnen. Je leert er energetisch schonen, zodat je minder beïnvloed wordt op de momenten dat je kiest. En je leert luisteren naar wat je zelf voelt, zodat je weet wat je werkelijk wilt.

Het begint klein. Soms zelfs bij een stuk appeltaart.